Dwojnica

Dwojnica jest instrumentem dętym drewnianym zbudowanym z dwóch równolegle połączonych ze sobą elementów – przebierki oraz burdonu. Przebierka posiada najczęściej sześć otworów palcowych zwykle w skali durowej. Burdon dwojnicy najczęściej nie posiada otworów palcowych.  Czasami w burdonie dwojnicy umieszczony jest dodatkowy otwór podwyższający dźwięk o cały ton, ułatwiający grę w skali molowej. Podczas gry w trybie durowym otwór ten jest zaślepiony korkiem lub woskiem pszczelim.  Burdon dwojnicy wykorzystywany jest czasami również jako instrument alikwotowy. Dość często w obu częściach dwojnicy nawiercane są otwory palcowe dla lewej i prawej ręki co można zauważyć na średniowiecznych rycinach. Dwojnicę można było spotkać w różnych rejonach Europy m.in. na Podhalu czy Dolnej i Górnej Orawie.  Najczęściej dwojnica wykonana jest z połączonych ze sobą przy pomocy kleju bądź rzemienia przebierki oraz burdonu. Rzadziej spotyka się dwojnice z naturalnie rozgałęzionego drewna bądź deseczki z nawierconymi dwoma otworami rezonansowymi.
Technika gry na dwojnicy jest dość intuicyjna i polegała na umiejętnym zadęciu w obie piszczałki. Nakładaniu się na siebie dźwięków przebierki oraz burdonu towarzyszy charakterystyczne zjawisko interferencji fali dźwiękowej. Przy dobrym zestrojeniu przebierki oraz burdonu dwojnicy efekt dźwięku jest przestrzenny i hipnotyzujący.

dwojnica, double whistle

Dwojnica G-dur

Dwojnica D molowa